Poszanowanie praw człowieka oraz wolności obywatelskich jest poważnym problemem w Meksyku. Nieprawidłowości dotyczą przede wszystkm sposobu przeprowadzania wyborów (liczne nadużycia prawa wyborczego) oraz nierówności wobec prawa. Szczególnie głośna stała się sprawa kobiet z granicznego miasta Ciudad Juárez, z których wiele zostało zamordowanych lub zaginęło, co najczęściej było wynikiem przemocy seksualnej. Przemoc wobec kobiet jest charakterystyczna dla całego kraju i nie podejmuje się większych prób zwalczenia tego zjawiska. Policja często używa przymusu bezpośredniego do rozpraszania demonstracji, zdarzają się przypadki śmiertelne wśród demonstrantów (szczególnie przy protestach, które tłumi wojsko). Osobom, które są rzecznikami ochrony praw człowieka często grozi się, nierzadkie są także przypadki zabójstw "osób niewygodnych poitycznie" Nagminna jest dyskryminacja Indian pod względem dostępu do szkolnictwa czy opieki zdrowotnej. Rząd nie konsultuje z Indianami inwestycji na terenach przez nich zamieszkanych (reakcją na to jest m.in. ruch zapatystów). Dużo przypadków naruszenia prawa istnieje w zakresie działania organów wymiaru sprawiedliwości. Nierzadkie są bezpodstawnie dokonywane zatrzymania. Oskarżeni nie mogą być pewni prawa do uczciwego procesu. Duże uchybienia występują w zakresie przestrzegania wolności słowa.

Legislatywa odgrywa niewielką rolę w systemie władzy Meksyku. Najwyższą instancję stanowi Sąd Najwyższy^[38], którego członków powołuje prezydent za zgodą dwóch trzecich senatorów. Meksykański Sąd Najwyższy rzadko dokonuje wykładni prawa, daje się pod tym względem zauważyć jego uległość wobec administracji prezydenckiej. Od 1995 Sąd Najwyższy ma możliwość analizowania nowo uchwalanych ustaw pod względem zgodności z aktami prawnymi wyższego rzędu jeżeli z taką inicjatywą wystąpi co najmniej jedna trzecia deputowanych i senatorów.

Od lat 40. XX w. Zatoka Meksykańska na szerokości od Tampico do Veracruz jest wykorzystywana do przemysłowego połowu krewetek. Do tego samego celu służą też wody Zatoki Kalifornijskiej. Głębokie wody pacyficzne niedaleko Półwyspu Kalifornijskiego obfitują w wiele gatunków cennych ryb oceanicznych. Rejon ten stał się głównym obszarem połowowym kraju od momentu pojawienia się nowoczesnej floty rybackiej. Poławia się tu głównie sardynki i tuńczyki. Ważne łowiska znajdują także przy Zatoce Campeche i Półwyspie Jukatańskim.

Przestępczość oprócz spraw gospodarczych jest jednym z największych problemów we współczesnym Meksyku. Meksyk jest głównym krajem tranzytowym w szlaku narkotykowym (kokaina, marihuana i heroina) biegnącym z Ameryki Południowej do Stanów Zjednoczonych. Przemyt narkotyków doprowadził do wzrostu zjawisk korupcyjnych w administracji rządowej oraz w policji. Oprócz tego na terenie krajów powstały silne struktury przestępcze, których metody działania są bardzo brutalne.

Poziom przestepczości jest szczególnie wysoki w dużych miastach. Duże różnice społeczne i polaryzacja pod względem ekonomicznym są jednym z czynników odgrywających dużą rolę we wzroście liczby popełnianych przestępstw. Dodatkowo wymiar sprawiedliwości działa bardzo opieszale i nieskutecznie, dlatego też tylko niewielki odsetek osób udaje się aresztować a następnie skazać. W celu walki z gangami narkotykowymi Stany Zjednoczone nawiązały z Meksykiem szeroko zakrojoną współpracę. Bardzo negatywny wpływ na zwalczanie przestępczości ma fakt, że niektórzy policjanci pozostaja na usługach karteli narkotykowych. Nawet wprowadzenie wojska do walki z gangami nie okazało się skuteczną metodą na ich wyeliminowanie. W ostatnich latach coraz bardziej wzrasta liczba zabójstw na tle porachunków mafijnych, wzmaga się także liczba ataków na policjantów. Oprócz narkotyków kolejną sferą działalności przestępczej pozostaje handel ludźmi i przerzucanie emigrantów do USA.

Jalisco – stan w środkowo-wschodnim Meksyku. Stolicą stanu jest Guadalajara. Jalisco sąsiaduje od północnego zachodu ze stanem Nayarit, od północy z Zacatecas, Aguascalientes i San Luis Potosi, od wschodu z Guanajuato i z Colimą a od zachodu z Oceanem Spokojnym.

Dwie najsłynniejsze góry Meksyku Popocatépetl (wymowa: po-po-ka-te-petl ) i Iztaccíhatl (wymowa iss-tak-si-łat ) wznoszą się 60 km na południowy wschód od stolicy. Pozbawiony kraterów Iztaccíhuatl jest obecnie nieczynny, zaś Popocatépetl w ciągu ostatnich lat niejeden raz wyrzucał z siebie chmury gazów i pyłów, zmuszając 75 tys ludzi do ewakuacji. W przeszłości Popo (jak się go popularnie nazywa) był stosunkowo spokojnym wulkanem. Od 1519 r., kiedy do Meksyku przybyli Hiszpanie, zanotowano 16 okresów erupcji, jednak żadna z nich nie spowodowała większych strat. Eksperci uważają, że w wulkanie Popo nie doszło do dużej eksplozji od 2000 lat, nie odrzucają więc możliwości erupcji w najbliższym czasie. Z tego powodu władze Meksyku wprowadziły zakaz wstępu na te górę. Można wejść za to na drugi wulkan - Izta. Wycieczka stanowi prawdziwą atrakcję ze względu na bezpośrednia bliskość Popo, którym wstrząsają, co jakiś czas, niespodziewane erupcje.

O każdej porze roku w górnych partiach wulkanu Iztaccíhuatl jest mroźno i wietrznie, zaś w pobliżu szczytu temperatura nocą spada poniżej zera. Zbocza góry są zawsze pokryte śniegiem i lodem. Na Izta mogą się wybierać jedynie doświadczeni wspinacze, a ze względu na trudny teren warto skorzystać z usług przewodnika.

Dwie najsłynniejsze góry Meksyku Popocatépetl (wymowa: po-po-ka-te-petl ) i Iztaccíhatl (wymowa iss-tak-si-łat ) wznoszą się 60 km na południowy wschód od stolicy. Pozbawiony kraterów Iztaccíhuatl jest obecnie nieczynny, zaś Popocatépetl w ciągu ostatnich lat niejeden raz wyrzucał z siebie chmury gazów i pyłów, zmuszając 75 tys ludzi do ewakuacji. W przeszłości Popo (jak się go popularnie nazywa) był stosunkowo spokojnym wulkanem. Od 1519 r., kiedy do Meksyku przybyli Hiszpanie, zanotowano 16 okresów erupcji, jednak żadna z nich nie spowodowała większych strat. Eksperci uważają, że w wulkanie Popo nie doszło do dużej eksplozji od 2000 lat, nie odrzucają więc możliwości erupcji w najbliższym czasie. Z tego powodu władze Meksyku wprowadziły zakaz wstępu na te górę. Można wejść za to na drugi wulkan - Izta. Wycieczka stanowi prawdziwą atrakcję ze względu na bezpośrednia bliskość Popo, którym wstrząsają, co jakiś czas, niespodziewane erupcje.

Strefa archeologiczna Teotihuacan leży 50 km na północ od miasta Meksyk, w otoczonej górami części Valle de Mexico (Doliny Meksyku). Teotihuacan, znany głównie ze słynnych piramid Słońca i Księżyca, był największym starożytnym miastem Meksyku, a zarazem stolicą największego imperium prehiszpańskiego w Ameryce Środkowej.

Główne ulice miasta, krzyżujące się pod kątem prostym, wytyczono już w początkach naszej ery, a w 150 r. wzniesiono w miejscu dawnej świątyni Piramidę Słońca. Znaczna część pozostałej zabudowy powstała w 250-160 r.n.e. W szczytowym okresie rozwoju, który przypadł na VI w. było to szóste co do wielkości miasto na świecie (zamieszkiwało je ok. 200 tys. ludzi). Potem nastąpił jego powolny upadek
Dwie wielkie aleje przecinają się w pobliżu Cytadeli i dzielą miasto na cztery części. Jedna z nich biegnąca wzdłuż osi północ-południe, to sławna Avenida de los Muerteos (Droga Umarłych). Po wschodniej stronie alei znajduje się Piramida Słońca (Piramide del Sol). Rozmiarem ustępuje jedynie piramidzie w Choluli i Piramidzie Cheopsa. Podstawa budowli ma powierzchnię 222 m2, a jej wysokość przekracza 70 m. W 1971 r. archeolodzy odkryli stumetrowy podziemny tunel prowadzący z zachodnich krańców piramidy, do jaskini mieszczącej się bezpośrednio pod centralną częścią budowli. Znaleziono tu przedmioty kultu religijnego. Uważa się, że kult Boga Słońca pojawił się tu jeszcze przed wybudowaniem piramidy. Piramida Słońca jest pomalowana na jasnoczerwony kolor, a żeby dostać się na szczyt trzeba pokonać 248 stopni.
Piramida Księżyca (Piramide de la Luna), wznosząca się przy północnym końcu Avenida de los Muertos jest mniejsza od Piramidy Słońca, ale jej proporcje są lepiej wyważone. Szczyt znajduje się mniej więcej na tej samej wysokości, ponieważ budowla stoi wyżej. Przed piramida rozciąga się Plaza de la Luna (Plac Księżyca) z dwunastoma cokołami pod świątynię. Niektórzy eksperci przypisują tej trzynastce (12 cokołów i piramida) niebiańską symbolikę. Panuje przekonanie, że przy ołtarzu, w środkowej części placu odbywały się rytualne tańce.

W Meksyku amatorzy plażowania mogą znaleźć wiele piaszczystych, szerokich plaż. Zwłaszcza godne polecenia jest pewna wyspa.
W pobliżu Cancun, około 30 kilometrów od brzegu, znajduje się miejsce, które Majowie nazywali Wyspą Jaskółek. Cozumel, bo o niej mowa, to raj dla poszukiwaczy podwodnych wrażeń. Miejsce to słynie z najczystszej na świecie wody. Jest ona przejrzysta na około 70 metrów, co sprawia, iż jest wymarzonym miejscem do nurkowania, zarówno z fajką, jak i z butlami. Gdy zanurzymy głowę pod wodę ukaże się nam niesamowity widok rafy koralowej (Rafa Palancar). Do wody wchodzi się z pięknej, piaszczystej plaży. W mieście ponadto można znaleźć, podobnie jak w większości kurortów Meksyku, pole golfowe, dyskoteki, kafejki. Jednym słowem kwintesencja aktywnego, acz nieco ekskluzywnego, wypoczynku.
Poza wspomnianym już nurkowaniem i golfem, Meksyk jest też bardzo dobrym miejscem do uprawiania windsurfingu.
Oczywiście, nie można tu nie wspomnieć o narodowym sporcie Meksykańczyków - o piłce nożnej. Meksykańczycy uwielbiają swoją drużynę narodową, a też i lokalne kluby. W czasie transmisji meczów ulice się wyludniają, po zwycięstwie ulice zapełniają się świętującymi tłumami.

Gdy potrzeba nam relaksu, zamykamy oczy i wyobrażamy sobie przyjemne miejsce, z którego nie chcielibyśmy nigdy odchodzić. Najczęściej jest ono pełne zieleni, niesamowitej fauny i flory, ciepłe i przyjazne. Moglibyśmy więc sobie wyobrazić pewien egzotyczny kraj. Zastanawiając się nad jego wyglądem, wzorem hiszpańskiego konkwistadora, Hermana Fernando Cortesa, zmiąć kartkę papieru położyć przed sobą na stole. Następnie zamknąć oczy, pomyśleć o ciepłej, przyjemnej nadmorskiej bryzie, rozkoszować się w wyobraźni obrazami Fridy Kahlo, podziwiać monumentalne zabytki pozostawione przez Olmeków, Azteków, Majów, czy bezwzględnych konkwistadorów. Nurkować w najczystszych wodach świata i opalać się na najpiękniejszych plażach. Podziwiać kaktusy i "prawie" jeść świeże owoce avokado. Pomyśleć sobie "Meksyk".
Z drugiej strony - czy nie lepiej tam po prostu pojechać?
Meksyk to niemalże dwa miliony kilometrów kwadratowych, oddzielających Morze Karaibskie i Zatokę Meksykańską od Pacyfiku. Na tym terenie żyje dziś około 100 milionów mieszkańców, z czego 20 milionów skupionych jest w stolicy państwa - Mexico City - najliczniejszym mieście świata, położonym, bagatela, na poziomie ponad 2200 m n.p.m.
Meksyk jest republiką, w skład której wchodzi 31 estados (stanów), w tym tzw. Dystrykt Federalny ze stolicą państwa w jego obrębie. Oficjalnym językiem w Meksyku jest hiszpański, walutą - peso (MXN). Państwo to zadeklarowało swoją niepodległość od Hiszpanii 16. września 1810, a uznane zostało w dniu 27 września 1821 roku. Wcześniej stanowiło kolonię zamorską Królestwa Hiszpanii.
Mniej więcej 60% ludności kraju to metysi, drugą co do wielkości grupą są Indianie, następnie - stanowiąca mniej niż 10% ogółu - ludność pochodzenia europejskiego. Około 90% mieszkańców jest wyznania katolickiego, niewielki procent protestanckiego. Pozostałe wyznania mogą "pochwalić się" marginalnymi ilościami wyznawców.
Po stolicy kraju - Mieście Meksyku - kolejnym największym miastem jest Guadalajara (ponad 4 miliony mieszkańców), a następnie stolica stanu Nuevo León, miejsce w którym w 2002 roku odbyła się Międzynarodowa Konferencja Finansowania Rozwoju, czyli liczące ponad milion mieszkańców - Monterrey.
Graniczący na północy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej, na południu z Gwatemalą i niewielkim państwem - Belize, Meksyk leży przede wszystkim w północnej części kontynentu amerykańskiego, przy czym teren ten jest stosunkowo górzysty. Dlatego właśnie wspomniany wcześniej Cortes, spytany o wygląd Meksyku, zmiął kartkę papieru i położył ją na stoliku.
Dwa pasma górskie - Sierra Madre Wschodnie i Sierra Madre Zachodnie oddzielają od nadmorskich nizin Wyżynę Meksykańską. Na Północy kraju w ląd wcina się Zatoka Kalifornijska (inaczej zwana Morzem Cortesa), wydzielając zeń najdłuższy na świecie, bo mający 1300 kilometrów długości Półwysep Kalifornijski. Drugim znanym półwyspem, leżącym na południe od Zwrotnika Raka, porośniętym tropikalnym lasem, jest Półwysep Jukatan. Północna część kraju to tereny pustynne i półpustynne, w przeciwieństwie do terenów na południu - podzwrotnikowych lasów. Obszary nadmorskie na południe od Zwrotnika Raka są wilgotne i gorące, a im bardziej w głąb lądu i im wyżej, klimat staję się bardziej suchy.
Największą rzeką jest Rio Bravo del Norte (bardziej znana pod amerykańską nazwą przynoszącą na myśl western z Johnem Waynem w roli głównej - Rio Bravo). Najwyższym szczytem jest wzniesienie Pico de Orizaba, ale najbardziej znanymi są wulkany Popocatepetl i IztaccÄ�­hatl, wznoszące się 60 kilometrów na południowy wschód od Miasta Meksyku. Ze względów bezpieczeństwa wspinaczka na szczyt Popo jest zabroniona, jednak doświadczeni turyści (ze względu na stopień trudności wspinaczki), korzystając z usług przewodnika mogą zdobyć szczyt Iztaccihuatl i stamtąd podziwiać znajdujący się w stosunkowo niewielkiej odległości wulkan Popocatepetl.